Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Μαρσέλ Προυστ, σχετικά με τον Μποντλαίρ

Του Φώτη Μισόπουλου
ΜΑΡΣΕΛ ΠΡΟΥΣΤ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ/ Επιστολή στον Ζακ Ριβιέρ, Κουκούτσι 2017 στην Μαριάννα Παπουτσοπούλου, για την ευγένεια μιας μετάφρασης
....ίσως κάποιος υποδύεται ξαφνικά τον Ριβιέρ: πρέπει ν' απαντήσει στον Προυστ, πιθανώς σε μια επιστολή- μονόλογο, -ο Μπωντλαίρ θα είναι σιωπηλός, - ''η απώλεια'' ενός στίχου θα γίνει θέμα - ανηλεής λαιμητόμος που προορίζεται για ένα δανδή, - ο Ριβιέρ μιλά σαν Aime, αγαπημένος σε αγαπημένους - στον Αλαιν Φουρνιέ στον στον Αντονέν Αρτώ - στην πιο διασταλτή συγκυρία, σε καιρούς που αφήναμε μια ομπρέλα για έλεος - κυρίως στον Προυστ.

....Αγαπητέ Μαρσέλ,

ο ποιητής, είναι κυρίως ο Ροβεσπιέρος του ποιητικού τεχνάσματος - ένα ''Κάτι'' - κάποιο heard in the night [*],'' ο Φλωμπέρ και σείς'', - η κυριολεξία του Μπωντλαίρ- καθώς ''απαρνιέται τις μεταφορές''[**], έχει αποφασίσει ''να μη παρεμβάλλεται τίποτα ανάμεσα στη λέξη και το αντικείμενο'' [**]. 

Ο χρόνος περιέχει τη σοφία μιας κλειστής πόρτας, η εποχή του ρομαντικού finire οδηγεί στον λυρισμό των υψικάμινων, -''τα δυο φύλα θα πεθάνουν καθένα από τη δική του μεριά'' [**], ''στο θυμό του Σαμψών'' - μαχητή ενός απόρθητου μέχρι προτινος ρομαντικού lassez faire, - μιλάτε όπως ο Σαρλ Μπωντλαίρ όλες τις γλώσσες της γης, -αγαπητέ Μαρσέλ - έχετε ξοφλήσει μια χρήση αγαπητική της γλώσσας που όλο και πρισσότερο θα μας λείπει, όλο και περισσότερο - αλλά θα λείπει επίσης η σκιά της λέξης, αυτή θα υπάρχει μόνη στο στερέωμα, γεμάτη φως πια, σαν αντικείμενο που το χτυπάει κάθετα ο ήλιος, και χαίρεται κάποιος την αμείλικτη φωτεινότητα - σχεδόν αγέννητος.

[*] Σάμουελ Μπέκετ, Πρόζες, Πατάκης
[**] Μαρσελ Προυστ, ο.π.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου